زندگی در خانههای اشتراکی
مستاجرهای پایتختنشین در مواجهه با ادامه تشنج در بازار اجارهبها، پناهگاه جدیدی برای خود ایجاد کردند. بررسی رفتار مستاجران در بازار پرالتهاب اجاره مسکن تهران نشان میدهد پس از «مهاجرت به شهرهای بزرگ حومه مانند کرج»، دومین واکنش گروهی از مستاجران به تب بالای اجارهبها به شکل «اجارهنشینی مشارکتی» در بازار مسکن مشهود شده است.
به گزارش اخبار مسکن اقتصادشهروند ، مقصود از اجارهنشینی مشارکتی، سکونت دو خانوار در یک آپارتمان اجارهای، حتی در برخی محلههای گرانقیمت شهر نظیر بخشهای غیرمصرفی واقع در مناطق یک و دو است.
بر خلاف روال سالهای گذشته که چنین انتخابی فقط در مورد خانههای دانشجویی یا پانسیونهای شغلی صورت میگرفت، اکنون شهروندانی دست به این انتخاب میزنند که سالهاست به صورت انفرادی در خانههای واقع در مناطق متوسط و حتی متوسط به بالای تهران سکونت داشتهاند؛ اما امسال دیگر از عهده پرداخت هزینههای سنگین اجاره خانه در محلههای مطلوب خود بر نمیآیند.
انتخاب این گروه سکونت مشترک دو خانوار با نسبت خویشاوندی نزدیک در یک خانه اجاری است. به عنوان مثال سکونت یک فرزند اعم از متاهل یا مجرد قطعی که پیشتر در خانه اجاری دیگری سکونت داشته است، بهطور مشترک با والدین در یک واحد آپارتمان رواج زیادی پیدا کرده و پرداخت اجارهبها نیز میان دو عضو خویشاوند و همخانه تقسیم شده است.
سکونت مشترک خاله و خواهرزاده در یک خانه و موارد دیگری از این دست که توسط واسطههای فعال در بازار اجاره شناسایی شده است، حتی در مناطق یک و بخشهای نسبتا لوکس منطقه دو مثل سعادتآباد نیز وجود دارد؛ به ویژه با توجه به اینکه اجارههای مسکن در این منطقه بعضا ماهانه تا چند ۱۰ میلیون تومان است.
البته در مناطق متوسط تهران مثل چهار و پنج که کانون اجارهنشینی به شمار میآید نیز این پدیده وجود دارد، اما تسری آن به دهکهای متوسط رو به بالای ساکن در مناطق گرانقیمت تهران یک رخداد نادر و تاملبرانگیز است. اینکه دهکهای متوسط رو به بالا که سابقه چند سال اجارهنشینی در بهترین واحدهای مسکونی اجاری تهران را داشتهاند، اکنون برای حفظ کیفیت نسبی شرایط سکونتی خود ناگزیر به اجاره مشترک خانه شدهاند، رخدادی است که نشاندهنده عمق وخامت حال بازار اجارهبها و شرایط تورمی اعجابانگیزی است که در این بازار حاکم شده است؛ اما افزون بر این آثار و تبعات بیرونی، تب بالای اجارهبها را در آمارهای رسمی نیز میتوان رهگیری کرد.
در طول چهار سال گذشته شرایط خاص حاکم بر بازار مسکن تهران سبب شده عملا فنر اجارهبها فشرده شود؛ در واقع وقتی نرخ تورم عمومی و نیز تورم مسکن بهطور همزمان روند افزایشی پرشتابی را طی میکند، بهطور خودکار گویی بازار اجارهبها مثل یک فنر که در معرض فشرده شدن است، عمل میکند و با گذشت مدتی، این فنر فشرده یکباره رها و عملکرد جهشی آن در نرخهای رایج اجارهبها منعکس میشود.منبع
