متن کامل قانون نظام صنفی کشور با آخرین اصلاحات

قانون نظام صنفی کشور در اوایل دهه هشتاد هجری شمسی به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و چند بار اصلاح شد که اصلاحیه نهایی آن در این گفتار ارائه شده است. از صدور پروانه کسب تا تغییر رسته و واگذاری به غیر تا ماموریت اتاق اصناف شهرستان و اتاق اصناف ایران و نحوه شکایت از واحد های صنفی و فعالیت کمیسیون نظارت و هیات عالی نظارت، در این قانون قید شده است. این صفحه را بوک مارک کرده و به دوستان صنفی خود ارسال کنید چون نیاز به مراجعه به چنین اطلاعاتی در طول سال، احساس می شود.

با ما همراه باشید.

حتما بخوانید: با ۱۳۰ اتحادیه صنفی استان تهران آشنا شویم

درباره قانون نظام صنفی کشور

میاق اتحادیه های صنفی و اصناف کشور، قانون نظام صنفی کشور است که ۹ فصل دارد و در این قانون، نحوه صدور پروانه کسب، شرایط تمدید، ابطال و واگذاری آن به غیر، انتقال پروانه کسب متوفی، ابطال آن، شرایط عضویت در اتحادیه های صنفی، وظایف اتاق اصناف شهرستان، اتاق اصناف ایران،‌ وظایف کمیسیون نظارت، هیات های  عالی، شرایط پلمپ واحدهای صنفی و مسائلی از این دست، مطرح شده است که در این گفتار اقتصاد شهروند به صورت دسته بندی شده ارائه شده تا مورد استفاده میلیون ها شاغل نظام صنفی کشور قرار بگیرد.

حتما بخوانید: آخرین آمار واحدهای صنفی فعال استان تهران از ۹۶ تا ۹۸

متن کامل قانون نظام صنفی کشور با آخرین اصلاحات در سال ۱۳۹۲

قانون نظام صنفی کشور، یک قانون و معیار عملکرد فعالان صنفی در ایران است. دانستن متن این قانون، مثل دانستن متن قانون تجارت و متن قانون مالیات های مستقیم و متن قانون مالیات بر ارزش افزوده، بر کلیه فعالان کسب و کار در ایران، واجب است.

عدم آگاهی از این قوانین، موجب محروم شدن فعالان صنفی از حقوق قانونی آن ها خواهد شد. برای کسب پروانه کسب، تمدید پروانه کسب و حتی ابطال پروانه کسب و هم چنین تغییر رسته شغلی و انتقال پروانه کسب به ورثه و مسائلی از این دست، آگاهی از متن قانون نظامی صنفی کشور، الزامی می باشد.

اگر شما به هر نحوی با سازمان تامین اجتماعی به  عنوان کارفرما یا خویش فرما یا بیمه پرداز همکاری دارید، تسلط به قانون سازمان تامین اجتماعی و قانون کار نیز بسیار مهم است و شما را در جریان خدمات و تسهیلاتی که قانون کار و قانون تامین اجتماعی ارائه می دهد، قرار خواهد داد.

منظور از نظام صنفی در قانون نظام صنفی کشور، ضوابطی است که به وظایف و اختیارات و مسئولیت های واحدهای صنفی و افراد مشغول به فعالیت در آن هستند،‌ اشاره می کند. پس قانون نظام صنفی، در چارچوب اصناف فعالیت دارد و اگر فعالیتی، ربطی به اصناف ندارد، مثلا فعالیت پزشکان، از دایره خدمات نظام صنفی کشور خارج است و باید برای اعتیاردهی، به سازمان ذیربط مراجعه شود.

طبق ماده ۲ قانون نظام صنفی کشور، هر شخص حقیقی یا حقوقی که در یکی از فعالیت  های صنفی مربوط به تولید و خرید و فروش و توزیع و خدمات، سرمایه گذاری کند یا به نوعی در آن فعالیت داشته باشد، چه کارگر باشد چه کارفرما و چه سرمایه گذار، به هر حال فعالیت کسب و کاری را مدیریت کند، فرد صنفی محسوب می شود. مثل قانون کار که همه  مشمولان قانون کار را «کارگر» می داند. خواه رئیس کل یک سازمان باشد خواه یک کارگر ساده.

توجه داشته باشید که هر صنفی که قانون خاص خود را دارد، طبق تبصره ماده ۲، از شمول قانون نظام صنفی کشور خارج است. یعنی شرایط فعالیت و صدور مجوز و اخذ پروانه کسب و نظارت و بازرسی بر واحد صنفی، بر اساس قانون خاص انجام می شود و مفاد این قانون به فعالیت آن صنوف، تسری پیدا نمی کند.

صنف  یعنی چی؟

این سوال خیلی از هموطنان است. صنف یک کلمه عربی است. یعنی گروهی از افراد که مختصات و طبیعت کسب و کار آن ها مشابه و یکی باشد. مثل صنف آرایشگر زنانه یا مردانه. همه صنوف طبق قانون نظام صنفی کشور، ۲  گروه هستند: تولیدی-خدماتی یا توزیعی-خدماتی.

منظور از واحد صنفی چیست؟

منظور از هر واحد صنفی، واحد اقتصادی است که فعالیت آن یا ثابت باشد یا سیار و توسط شخصی که پروانه کسب مجاز داشته باشد، اداره شود. پس هر واحد صنفی که مجوز و پروانه کسب و کار صادره از واحد صنفی مربوطه نداشته باشد، واحد صنفی محسوب نمی شود.

طبق تبصره ۲ ماده ۳، اماکنی که واجد شرایط استقرار چند واحد صنفی به صورت همزمان است، بعد از دریافت پروانه کسب از اتحادیه ذیربط،  می‌توانند مورد استفاده قرار بگیرند. طبق تبصره ۳ ماده ۳ قانون نظام صنفی کشور، دفاتری که خدماتی به واحدهای صنفی سیار ارائه می دهند، مصداق واحد صنفی هستند و مشمول این قانون.

پروانه کسب یعنی چی؟

طبق ماده ۵  قانون نظام صنفی کشور، پروانه کسب یعنی گواهینامه یا مجوزی که توسط  یک اتحادیه صنفی صادر می شود و بر  اساس قانون نظام صنفی کشور به جهت شروع و ادامه کسب و کار یا حرفه به صورت موقت یا دائم به اشخاص حقوقی یا حقیقی اعطا می شود تا کسب و کار مشخصی را انجام دهند. طبق تبصره ۱ ماده ۵ قانون نظام صنفی کشور، پروانه کسب موقت، فقط برای ۱ بار صادر می شود و مدتش آن، ۱ سال و مدت اعتبار پروانه کسب و کار دائم یک واحد صنفی، ۵ سال است و پس از آن باید تمدید شود.

طبق تبصره ۲ ماده ۵  قانون نظام صنفی  کشور، اگر مدت اعتبار  پروانه کسب به اتمام برسد، اتحادیه صنفی که پروانه را صادر کرده است، بایستی اخطار  ۱ ماهه برای تبدیل پروانه موقت به پروانه دائم یا تمدید پروانه دائم صادر کند. اگر واحد صنفی مربوطه، ‌نسبت به تمدید پروانه کسب اقدام نکرد، واحد صنفی مربوطه، در حکم واحد بدون پروانه کسب است و تحت پیگرد قانونی قرار می گیرد.

منظور از پروانه تخصصی و فنی چیست؟

برخی از سوالات درباره قانون نظام صنفی، درباره صدور پروانه تخصصی و فنی است. طبق ماده ششم قانون نظام صنفی کشور، پروانه تخصصی و فنی، گواهینامه ای است که بر داشتن مهارت انجام کار تخصصی یا فنی دلالت داشته و توسط مراجعی که قانون تعیین کرده است، صادر می شود.

طبق ماده  ۱۳ ، صدور پروانه کسب تخصصی و فنی، مستلزم  اخذ پروانه تخصصی و فنی  از مراجع ذیربط  است و خود متقاضی باید پیگیر باشد. اگر متقاضی، واجد شرایط دریافت اخد پروانه تخصصی و فنی نباشد، یک فرد که پروانه تخصصی و فنی دارد، باید برای دریافت  پروانه کسب مشروط،‌معرفی شود.

آیا پرداخت حق عضویت سالانه اتحادیه توسط اعضاء الزامی است؟

طبق ماده چهاردم، بله الزامی است.

منظور از اتحادیه چیست؟

اتحادیه در قانون نظام صنفی کشور مثل کلمه صنف، دارای معنی مشخصی است. طبق ماده ۷ قانون نظام صنفی کشور، اتحادیه یک شخص حقوقی است که از  جمع چند صنف که فعالیت  مشابه دارند، تشکیل می شود. اتحادیه برای انجام وظایفی که در این قانون مقرر شده، تاسیس می شود. مثلا در تهران،‌ بیش از ۱۳۰ اتحادیه صنفی داریم که بیش از ۳۰۰ هزار واحد صنفی در سراسر پایتخت زیر  نظر آن ها مشغول به فعالیت هستند.

فرق اتاق اصناف شهرستان با اتاق اصناف ایران چیست؟

طبق ماده هشتم قانون نظام صنفی کشور، اتاق اصناف شهرستان از رئیسان اتحادیه های صنفی هر شهرستان در ۳۱ استان کشور برای انجام وظایف و مسئولیت هایی که در قانون نظام صنفی کشور بیان شده، تشکیل می شود. طبق ماده نهم قانون نظام صنفی کشور، اتاق اصناف ایران، جایی است  که هیات رئیسه اتاق اصناف شهرستان های کشور دور  هم  جمع شده تا نسبت به تقویت نظام صنفی در ایران، اقدام کنند. دفتر اتاق اصناف ایران در تهران است و سایت اتاق اصناف ایران در نشانی: iranianasnaf.ir قرار دارد.

سایت اتاق اصناف تهران در نشانی: OTAGHASNAF.IR در دسترس می باشد.

وظیفه کمیسیون نظارت در قانون نظام صنفی کشور چیست؟

طبق ماده ۱۰ قانون نظام صنفی کشور، کمیسیون نظارت، تشکیلاتی است نظارتی که به جهت ایجاد ارتباط و هماهنگی و سازماندهی اتحادیه های صنفی و اتاق اصناف شهرستان با سازمان های دولتی شکل گرفته تا اختیارات آن ها را پیگیری و رصد کند.

وظیفه هیات عالی  نظارت چیست؟

طبق قانون نظام صنفی کشور، وظیفه هیات عالی نظارت در ماده ۱۱ ذکر شده  است. به جهت تعیین برنامه ریزی، هدایت و ایجاد و هماهنگی و نظارت بر کلیه اتحادیه ها، اتاق اصناف شهرستان و اتاق اصناف ایران و کمیسیون های نظارتی، هیاتی تشکیل شده که بر کل این مجموعه ها نظارت دارد و به آن هیات عالی نظارت گفته می شود. بالاترین مرجع نظات بر امور اصناف کشور، همین هیات عالی نظارت است.

آیا اخذ پروانه صنفی قبل از تاسیس هر واحد صنفی الزامی است؟

بله الزامی است. طبق  ماده ۱۲  قانون نظام صنفی کشور، پیش از تاسیس هر نوع واحد صنفی، متقاضی راه اندازی کسب و کار، بایستی با مراجعه به اتحادیه صنف مربوطه، نسبت به تکمیل مدارک، احراز هویت و درخواست صدور پروانه کسب  اقدام  کند.

آیا متقاضی دریافت پروانه کسب، احراز صلاحیت می شود؟

طبق تبصره ۲ ماده ۱۲ قانون نظام صنفی  کشور، احراز هویت متقاضیان دریافت پروانه کسب، الزامی است. کلیه مراجعی که بایستی به استعلام اتحادیه های صنفی درباره متقاضیان صدور پروانه کسب، پاسخ دهند، بایستی ظرف ۱۵  روز از تاریخ دریافت استعلام، نظر نهایی خود را اعلام  کنند. اگر ظرف ۱۵ روز، نظر قطعی مرجعی که استعلام  از آن صورت گرفته، دریافت نشد، به  منزله «نظر مثبت» قلمداد می شود.

آیا یک فرد می‌تواند به صورت همزمان دارای چند پروانه کسب برای یک یا چند محل کسب باشد؟

طبق تبصره ۳ ماده ۱۲  قانون نظام صنفی، صدور بیش از یک پروانه کسب برای هر فرد متقاضی که واجد شرایط دریافت پروانه کسب برای چند محل  باشد، مانعی ندارد. به شرط اینکه مباشر معرفی کند.

یک واحد صنفی را چند نفر به صورت مشترک اداره می کنند. مسئولیت نهایی با چه کسی است؟

طبق  تبصره ۴  ماده  ۱۲، اگر چند شخص حقیقی،یک واحد صنفی مثل سوپرمارکت را اداره کنند، مشترکا مسئول اتفاقاتی است که در  واحد صنفی رخ  می دهد.

آیا فعالیت واحد صنفی می تواند بیش  از ۶ ماه متوقف شود؟

طبق تبصره ۵ ماده ۱۲ قانون نظام صنفی کشور، عدم  فعالیت  بیش  از ۱۸۰  روز یک واحد صنفی، اگر به اتحادیه صنف مزبور اطلاع داده نشده  باشد یا تغیر محل آن اعلام نگردد یا پروانه کسب به غیر واگذار شود، منجر به ابطال پروانه کسب صنف مزبور خواهد شد. البته ۱۵ روز قبل  از ابطال پروانه، اخطار کتبی به واحد صنفی ابلاغ می شود.

آیا الصاق برچسب قیمت کالا روی اجناس واحدهای صنفی مشمول قانون نظام صنفی کشور، الزامی است؟

بله. طبق ماده ۱۵، الصاق برچسب کالا یا نصب تابلو در واحد صنفی که قیمت واحد کالا یا خدمات روی آن به صورت روشن و دقیق درج شده باشد، الزامی  است.

صدور صورتحساب

طبق تبصره  ۱ ماده  ۱۵  قانون نظام صنفی کشور، صدور صورتحسابی شامل نام و مشخصات واحد صنفی، تاریخ صدور و مبلغ دریافتی و مشخصات کالا/خدمات فروخته شده یا عرضه شده به مشتری الزامی است.

حتما بخوانید: متن کامل قانون پایانه های فروشگاهی و سامانه مودیان

طبق تبصره ۲ این قانون، اتاق اصناف شهرستان ها مجاز است  تا با تصویب کمیسیون  نظات مرکز  هر  استان، برخی  از صنوف  را  که دادن صورتحساب برای آن ها مشکل  است، از دادن صورتحساب معاف کند. مثلا صنف آرایشگر مردانه. اما اگر واحد صنفی، کالای خود را به صورت عمده و کلی عرضه می کند، حتما بایستی  از صورت حساب های چاپ شده  استفاده کرده و مشخصات خریدار را روی  آن  درج کند.

طبق تبصره ۴ ماده ۱۵، مسئولیت انطباق کیفیت و کمیت هر نوع کالای عرضه شده یا خدمت ارائه  شده  با وجه یا اجرت دریافتی که در  صورت حساب درج شده  است، با مسئول  واحد صنفی  است.

وظایف صاحبان اماکن عمومی چیست؟

طبق ماده ۱۶ قانون نظام صنفی کشور،  صاحبان اماکن عمومی به تشخیص  اتاق اصناف  شهرستان و تصویب کمیسیون نظارت، ۲  کار باید انجام دهند:

• فهرست قیمت غذا و مواد غذایی که به مشتری عرضه می کنند  را در برگه مشخصی تهیه و در دسترس  عموم قرار داده و بر اساس آن،  صورتحساب تهیه کنند.
• نرخ مواد غذایی باید برای عموم قابل مشاهده و خواندن باشد.

رعایت مسائل ایمنی و حفاظتی و زیباسازی

طبق ماده ۱۷ قانون نظام صنفی، رعایت  کلیه قوانین و مقررات  کشور از مقررات صنفی تا انتظامی و بهداشتی و ایمنی و زیباسازی محیط کار و دستورالعمل های مربوط به نرخ گذاری کالا و خدمات که توسط مراجع دولتی اعلام می شود، الزامی  است.

در ماده  ۱۷، ۲ قانون وجود دارد:

• افراد صنفی باید قبل از به کارگیری افرادی که برای خدمات  به منازل  و اماکن مراجعه می‌کنند، مراتب را به اتحادیه اطلاع داده تا اتحادیه، بعد از اخذ نظر نیروی انتظامی، نسبت به صدور  کارت شناسایی عکس دار با درج تخصص آن ها اقدام کند.
• تبلیغ خلاف واقع کالا و خدمات در یک واحد صنفی به منظور  جلب مشتری ممنوع است. با متخلفان بر  اساس ماده  شصت و هشتم قانون نظام صنفی  کشور، برخورد می شود.
• انتشار هر آگهی تبلیغاتی توسط  فردی که پروانه کسب معتبر ندارد، ممنوع است.  متخلف به جریمه ای بین ۱ میلیون ریال  تا ۲۵۰ میلیون ریال محکوم  می شود.
• اگر واحد تبلیغاتی، سفارش تبلیغات  یک متقاضی  که پروانه کسب  ندارد را قبول کند،  به جریمه تقدی  بالا محکوم می شود.

شرایط واگذاری محل کسب دارنده پروانه کسب

طبق ماده  ۱۸ قانون نظام صنفی کشور، اگر دارنده پروانه کسب بخواهد که مکان کسب خود را به فردی دیگر واگذار کند، اول باید درخواست کتبی به اتحادیه ارائه کرده و اگر فرد معرفی شده،  واجد شرایط تشخیص داده شود، پروانه کسب  به نام فرد قبلی ابطال و پروانه کسب به نام فرد جدید، صادر شود.

شرایط تغییر پروانه کسب به حرفه ای دیگر

طبق تبصره ماده ۱۸، به  منظور درخواست پروانه مبنی بر  تغییر پروانه کسب به حرفه ای دیگر، ضمن طی مراحل قانونی،  استعلام و تسویه حساب از اتحادیه صنفی قبلی، ضرورت دارد. عدم پاسخ گویی اتحادیه  قبلی، ظرف  ۱۵  روز بعد از تاریخ  استعلام به منزله دریافت نظر موافق خواهد بود.

حقوق پروانه کسب متوفی

طبق ماده بیستم قانون نظام صنفی  کشور، اگر صاحب پروانه کسب فوت کند، حقوق متعارف ناشی  از واحد صنفی ،متعلق به ورثه است.  اگر ورثه  یا نماینده  قانونی مایل باشد، قادر است ظرف  مدت ۲۴  ماه،‌ نسبت به اخذ  پروانه کسب با رعایت شرایط، اقدام کند. بعد از انقضاء مهلت مقرر، پروانه  متوفی،  از درجه اعتبار ساقط  است.

قوانین مربوط به اتحادیه های در قانون نظام صنفی کشور

فصل سوم قانون نظام صنفی کشور مربوط به اتحادیه ها  است، موارد مهم در این فصل به شرح  زیر  است:

• اتحادیه طبق تبصره ۱ ماده ۲۱ قانون نظام صنفی، شخصیت حقوقی و غیر انتفاعی دارد و بعد از این که در وزارت صنعت، معدن و تجارت ثبت می شود، رسمیت پیدا می کند.
• اساس نامه اتحادیه های صنفی سراسر کشور، توسط اتاق  اصناف  ایران با همکاری دبیرخانه هیات عالی نظارت تهیه شده و به تایید هیات عالی نظارت می رسد.
• حد نصاب تعداد واحد صنفی برای تشکیل یک اتحادیه در تهران، ۳۰۰ واحد، در شهرستان هایی که ۲ میلیون جمعیت دارد، ۲۰۰ واحد، در  شهرستانی که کم تر از ۲ میلیون نفر جمعیت دارد،  ۱۵۰ واحد و برای شهرستان هایی که کم تر از ۱ میلیون نفر جمعیت دارد، ۱۰۰ واحد است. اگر شهرستانی،  کم  تر از نیم میلیون نفر  جمعیت داشت، با ۵۰ واحد صنفی می توان اتحادیه تشکیل داد.
• طبق تبصره ۳ ماده ۲۱ قانون نظام صنفی کشور، کمیسیون نظارت هر شهرستان با همکاری اتاق اصناف شهرستان، می تواند اتحاده هایی که تعداد واحدهای صنفی  آن کم تر از حد نصاب اعداد فوق الذکر است، ادغام کند.
• طبق تبصره ۴ ماده ۲۱  قانون نظام صنفی کشور، اگر  تاسیس اتحادیه واحد برای همه  شهرها یا بخش های هر شهرستان به  تشخیص کمیسیون نظارت مرکز استان، میسر نباشد، شیوه اداره واحد صنفی آن شهر یا بخش، تابع آیین نامه ای است که توسط اتاق اصناف  ایران با همکاری دبیرخانه هیات عالی نظارت تهیه می شود و به تایید وزیر صنعت، معدن و تجارت می رسد.
• طبق تبصره ۵ واحد ۲۱ قانون نظام صنفی کشور، اگر تاسیس یک اتحادیه که واحدهای صنفی آن به اعداد مقرر در این قانون نمی رسد، لازم باشد، در صورتی که هیات عالی نظارت تصویب کند، تاسیس اتحادیه با همان تعداد واحد موجود، مجاز است.
• طبق تبصره ۶ واحد ۲۱ قانون نظام صنفی کشور، اگر تاسیس یک اتحادیه در مرکز استان از واحد صنفی در شهرستان های همان استان به تشخیص کمیسیون نظارت مرکز  استان لازم باشد، اگر تصویب هیت عالی نظارت را داشته باشد، یک اتحادیه در مرکز استان تشکیل می شود.
• طبق تبصره ۷ واحد ۲۱ قاناون نظام صنفی کشور،  در صورتی که تعداد واحد های صنفی در هر استان به  منظور  تشکیل اتحادیه صنفی، به حد نصاب نرسد، با پیشنهاد اتاق اصناف و تایید وزیر صنعت ، معدن و تجارت، اتحادیه ای از واحد های صنفی در سراسر  کشور تشکیل می شود.

مدیریت اتحادیه ها

طبق ماده ۲۲، مدیریت اتحادیه ها توسط هیات  مدیره خواهد بود. شامل ۵ فرد اصلی و ۲  فرد علی البدل و برای  اتحادیه هایی که کم تر از ۱۰۰۰ واحد صنفی عضو دارند،  ۷ نفر اصلی و ۳ عضو علی البدل برای  اتحادیه هایی که بیش  از  ۱۰۰۰ واحد صنفی عضو دارند. مدت مسئولیت اعضا هیات مدیره اتحادیه ها، ۴ سال است که انتخاب هیات مدیره  اتحادیه ها با رای مخفی و مستقیم اعضا، اتحادیه صورت می گیرد.

اعضاء هیات مدیره نمی توانند بیش از ۲ دوره متولی یا ۴ دوره متناوب، در هیات مدیره  عضویت داشته باشند.

طبق  تبصره ۲ ماده  ۲۲،  کمیسیون نظارت  هر شهرستان بایستی ۱۸۰ روز  پیش از پایان هر دوره هیات مدیره،  نسبت به فراهم کردن مقدمات برگزاری انتخابات  اقدام کند.

انتخابات هیات  مدیره اتحادیه ها

در تبصره ۳ ماده ۲۲ قانون نظام صنفی  کشور درباره انتخابات هیات  مدیره اتحادیه ها توضیح داده است. بر همین اساس، انتخابات اتحادیه ها در  دور اول با حضور یک سوم اعضاء و در صورت عدم دستیبانی به  حد نصاب، در دور دوم  با حضور حداقل یک چهارم اعضا، رسمیت دارد.

اگر بر اساس استعفا یا عزل یا فوت یا بیماری یا محرومیت از حقوق اجتماعی عضو یا اعضایی از هیات مدیره اتحادیه، با وجود جایگزینی اعضاء علی البدل،آن هیات از نصاب این ماده خارج شود، کمیسیون نظارت موظف است تا ظرف ۶ ماه نسبت به برگزاری انتخابات برای تعیین اعضاء جایگزین اقدام کند.

تا برگزاری انتخابات، افرادی از اعضاء همان صنف که واجد شرایط قانونی برای اداره امور اتحادیه باشند، توسط اتاق اصناف شهرستان معرفی می شوند تا بعد از تصویب کمیسیون نظارت، به عنوان عضو جایگزین عضو اصلی هیات مدیره، منصوب گردند. اعضای مستعفی اگر به تشخیص کمیسیون نظارت به منظور اخلال در انتخابات،‌ استعفا داده باشند، قادر نیستند که برای  نخستین  انتخابات بعدی هیات مدیره، کاندید شوند.

اگر فردی، مشمول ماده پنجم قانون مدیریت خدمات کشوری باشد، بایستی از شغل قبلی خود پیش از ثبت نام در انتخابات، استعفا دهد. اعلام رسمی پذیرش استعفای کارکنان موضوع این ماده پیش از شروع به کار در هیات مدیره اتحادیه الزامی است.

شرایط داوطلبان عضویت در هیات مدیره اتحادیه ها

طبق ماده ۲۲ مکرر قانون نظام صنفی  کشور، شرایط داوطلبان عضویت در هیات مدیره اتحادیه های صنفی به شرح زیر است:

• تابعیت جمهوری اسلامی ایران داشته باشند.
• اعتقاد و التزام علمی به نظام داشته باشند.
• سوء پیشینه کیفری موثر نداشته باشند.
• ممنوعیتی در تصرف اموال نداشته باشند.
• معتاد به مواد مخدر نباشند
• عدم اشتهار به فساد
• حداقل مدرک تحصیلی دیپلم داشته باشند
• سابقه عضویت در هیات مدیره اتحادیه، شرط مدرک تحصیلی را حذف می کند.
• سن آن ها کم تر از ۷۵ سال باشد.
• پروانه کسب معتبر دائم داشته باشند.
• امین باشند.

احراز صلاحیت داوطلبان عضویت در هیات مدیره اتحادیه های صنفی

طبق  تبصره ۱  ماده ۲۲  مکرر، نماینده وزارت صمت، سازمان تعزیرات حکومتی، ناجا و ۲ نفر از اتاق اصناف شهرستان از مراجع ذیصلاح شامل وزارت اطلاعات، نیروی  انتظامی، سازمان ثبت احوال کشور و قوه قضاییه  ظرف  ۱ ماه ، شرایط مذکور  را استعلام  می  کنند. نماینده اتاق اصناف شهرستان نباید نامزد انتخابات باشند. تصمیم گیری در این کمیته، با اکثریت آراء صورت می گیرد و نتیجه به متقاضی اعلام می شود.

اگر صلاحیت افراد رد شده  باشد، ظرف یک هفته از تاریخ ابلاغ رای کمیته، می توانند  به کمیسیون  نظارت  شهرستان، درخواست بررسی مجدد صلاحیت بدهند.

اعضاء هیات مدیره اتحادیه های صنفی

طبق ماده ۲۳ قانون نظام صنفی کشور، اعضاء هیات مدیره اتحادیه صنفی به شرح زیر است:

• رئیس اتحادیه
• نایب رئیس اول و نایب رئیس دوم
• دبیر هیات مدیره
• خزانه دار
• بازرس اصلی و بازرس علی البدل (خارج هیات مدیره) که با انتخابات صورت می گیرند.

شرح وظیفه بازرسان اتحادیه ها بر اساس آیین نامه اجرایی شرح وظایف بازرس است تا بر  عملکرد هیات مدیره نظارت کند.

طبق تبصره ۱ ماده ۲۳ مکرر، اگر پذیرش  سمت تعیین شده توسط فرد منتخب  با عدم  آمادگی پذیرش سمت توسط فرد منتخب همراه شود،  تعویض سمت وی  با سمتی که احراز آن نیاز به  تعداد آراء کم تر دارد، بلامانع خواهد بود.  در صورت تساوی آرا، قرعه  کشی  می شود. طبق تبصره  ۳ ماده ۲۳مکرر،  در صورت خواست کلیه منتخبان، سمت آن ها از طریق  برگزاری انتخابات داخلی در حضور  رئیس یا نماینده کمیسیون نظارت تعیین خواهد شد.

مدیر  اجرایی  اتحادیه

طبق  ماده بیست و چهارم قانون نظام صنفی کشور، هیات مدیره هر اتحادیه موظف است تا از خدمات یک فرد که دارای حداقل مدرک کارشناسی باشد به عنوان مدیر اجرایی تمام وقت استفاده کند. اگر شهرستانی کم تر از یک میلیون نفر جمعیت داشته باشد، استفاده از فرد دیپلمه به عنوان مدیر اجرایی، مانعی ندارد. مدیر اجرایی، تابع مصوبات هیات مدیره  بوده و با جایگزین شدن هیات مدیره جدید، مستعفی تلقی می شود. استفاده از خدمات  مدیر اجرایی فعلی در ادوار بعدی، اشکال ندارد.

شرایط تشکیل مجمع استانی

تشکیل مجمع استانی برای اتحادیه های همان استان، منوط به کسب نظر کمیسیون نظارت مرکز استان بر اساس درخواست اکثریت نسبی اتحادیه های صنفی شهرستان های همان استان بوده و از اتاق اصناف مرکز استان نظر نظرخواهی می شود. متشکل از نمایندگان هیات مدیره اتحادیه های شهرستان بوده و برای تبادل نظر درباره مشکلات و امور صنفی،‌ارائه پیشنهاد و برقراری ارتباط و هماهنگی لازم با مراجع تشکیل می شود.

تعداد نمایندگان هر شهرستان به ازای هر ۵ اتحادیه ، ۱ نفر است. مدت ماموریت اعضاء هیات مدیره مجمع استانی ۲ سال خواهد بود.

شرایط تاسیس واحد صنفی

طبق ماده ۲۶، اگر فردی بخواهد یک فعالیت صنفی را شروع نماید، بایستی به اتحادیه مربوطه مراجعه و تقاضای  کتبی داده و رسید دریافت نماید. اتحادیه  های صنفی موظف  هستند ظرف ۱۵  روز با حساب ایام غیر تعطیل، نظر  خود را به صورت مکتوب به متقاضی اعلام کنند. اگر اعلام نظری در این بازه زمانی توسط اتحادیه صورت نگرفت، به منزله پذیرش درخواست متقاضی است.

پس از دریافت نامه پذیرش درخواست متقاضی ، وی ۳ ماه فرصت دارد تا مدارک لازم  را در اختیار اتحادیه صنف استان محل اشتغال قرار دهد. اگر بیش از ۹۰ روز طول بکشد، او متقاضی جدید محسوب می شود.

پس از دریافت  همه  مدارک و بررسی های انجام یافته، اتحادیه  بایستی ظرف  ۱۵  روز، نسبت به صدور پروانه کسب و تحویل به متقاضی اقدام کند.  هر  متقاضی که پروانه کسب را برای اولین بار از اتحادیه دریافت می کند،  ۶ ماه مهلت دارد تا محل کسب را افتتاح کند. اگر با درخواست وی مخالفت شد، بایستی طبق روش زیر اقدام کند.

روش اعتراض متقاضی به رد خواست تاسیس واحد صنفی

طبق تبصره ۱ ماده بیست و شش قانون نظام صنفی کشور،‌ اگر به هر دلیلی،  اتحادیه از صدور پروانه کسب متقاضی اجتناب کند،‌ مراتب باید با ذکر دلیل به اطلاع متقاضی رسانده  شود.  اعتراض کتبی  متقاضی به رد درخواست او صرفا ظرف ۲۰ روز از تاریخ  دریافت نامه رد  درخواست صدور  پروانه کسب، پذیرفتنی  است.

این نامه  باید به اتاق اصناف شهرستان محل اشتغال تسلیم شود. ۱۵روز اتاق اصناف مهلت دارد تا به اعتراض رسیدگی کند و نظر  نهایی خود را به اتحادیه اعلام کند.

طبق تبصره ۲ ماده ۲۶، اگر  اتحادیه یا متقاضی تاسیس واحد صنفی، اعتراضی داشته باشند، باید مراتب ظرف ۲۰ روز از زمان ابلاغ نظر اتاق اصناف، اعتراض خود را به کمیسیون نظارت، منعکس کرده و این کمیسیون بایستی ظرف ۳۰ روز از تاریخ  دریافت شکایت، نظر خود را اعلام کند.

نظر کمیسیون در این بازه زمانی قابل قبول است به  جز این که هیات عالی نظرات، نظر کمیسیون نظارت در مدت ۱ ماه  پس از دریافت اعتراض، نقض نماید.  در این حال، رای هیات عالی نظارت، قطعی و لازم  الاجرا خواهد بود. هر یک  از طرفین اگر اعتراضی دارند،  باید به  دستگاه قضایی رجوع کنند.

طبق تبصره ۳، اگر صنف  مورد نظر شما، اتحادیه ندارد، صدور پروانه کسب و انجام امور صنفی، از طریق اتحادیه همگن یا اتاق اصناف شهرستان مربوطه صورت می گیرد که به تشخیص کمیسیون نظارت است.

طبق تبصره ۴  این ماده، اگر یک واحد صنفی بر اساس آلایندگی، مجبور به نقل مکان به نقطه دیگر باشد، هم چنان عضو اتحادیه قبلی  است. حتی اگر در محدوده اتحادیه دیگر قرار بگیرد.

حتما بخوانید: با شرکت های حاج محسن رفیق دوست آشنا شوید

همه چیز درباره قوانین مکان و پلمپ واحد صنفی

در ماده بیست و هفتم به این موضوع پلمپ واحد صنفی و هم چنین محل دایر کردن واحد صنفی اشاره شده است. طبق این ماده، محلی که برای فعالیت صنفی در نظر  گرفته شده و هیچ  پروانه کسب برای آن صادر نشده است، با درخواست اتحادیه و تایید اتاق اصناف شهرستان، با حضور ناجا، پلمپ می شود.  طبق تبصره ۱ ماده ۲۷، ۱۰ تا ۲۰ روز به دایر کننده محل صنفی که مجوز ندارد، مهلت داده می شود تا کالا های خود را تخلیه کند. اگر واحد صنفی بدون مجوز، پلمپ شود و پلمپ شکسته شود، مجریانش به مجازات هایی که در قانون مجازات اسلامی تعیین شده، محکوم خواهند شد.

طبق تبصره ۳  این ماده، اگر اشخاص، عوارض پرداخت کنند، تا زمان کسب  پروانه رسمی، مشمول حقوق صنفی نخواهند بود.  در تبصره ۴ این ماده تصریح شده که اگر واحد صنفی که پروانه کسب از سوی اتحادیه مربوطه ندارد، شناسایی نشود، ناجا می تواند واحد های فاقد پروانه کسب را شناسایی و پلمپ کند. برای مشاغل خانگی، استثناهایی آورده شده که آن ها باید بر اساس قوانین مربوطه، مدیریت شوند.

شرایط تعطیلی یک واحد صنفی

طبق ماده بیست و هشتم، یک واحد صنفی تنها در شرایط زیر به مدت ۱ هفته تا ۶ ماه تعطیلی موقت خواهد شد:

• فعالیت واحد صنفی، به غیر از آن چه  که در پروانه کسب درج شده باشد.
• فعالیت واحد صنفی به غیر از آن چیزی باشد که کمیسیون  نظارت، مجاز شمرده است.
• تعطیلی فعالیت واحد صنفی بدون دلیل موجه حداقل به مدت ۱۵ روز که طبق نظر هیات عالی نظارت، فعالیتش باعث عسر و حرج می شود. تشخیص موجه بودن دلیل، طبق تبصره ماده ۲۸، با «اتاق اصناف شهرستان» است. به این موضوع دقت کنید.
• اگر واحد صنفی، حق عضویت به اتحادیه ندهد، موجب تعطیلی موقت بین ۱ هفته تا ۶ ماه خواهد شد.
• اگر یک واحد صنفی، از تکالیف مقرر در قانون نظام صنفی کشور، استنکاف ورزد، مشمول تعطیلی ۱ هفته تا ۶ ماه خواهد بود.
• تعطیلی واحد صنفی به صورت موقت، از طریق ناجا صورت می گیرد.
• اگر فردی،‌واحد صنفی او تعطیل شد، باید به  کمیسیون نظارت شکایت کند. نظر  کمیسیون نظارت ظرف ۲ هفته اعلام می شود. فرد معترض می تواند به دستگاه قضایی هم شکایت کند.
• اگر واحد صنفی به صورت غیر موجه و با مجوز اتحادیه یا مراجع دیگر تعطیلی شده باشد، جبران خسارت، به عهده دستور دهنده تعطیل شدن واحد صنفی است.
• اگر تعطیلی واحد صنفی منجر به عسر و حرج مصرف کننده شود، واحد صنفی به جریمه ای بالغ بر ۲ میلیون ریال تا ۲۰ میلیون ریال محکوم خواهد شد.

وظایف و اختیارات اتحادیه ها

طبق ماده ۳۰، وظایف و اختیارات اتحادیه های صنفی سراسر  کشور به شرح  زیر  می باشد:

• ارائه پیشنهاد به اتاق اصناف شهرستان درباره تهیه و تنظیم ضوابط صدور پروانه کسب و انواع پروانه هایی که برای فعالیت مشاغل، مورد نیاز است.
• اجرا کردن مصوبات و بخشنامه های هیات عالی نظارت و کمیسیون نظارت
• اجرای بخشنامه های هیات عالی نظارت و کمیسیون نظارت، ظرف ۵ روز از تاریخ  دریافت بخشنامه، لازم الاجرا است و باید اتاق اصناف آن را به اتحادیه ها ابلاغ کند.
• ارائه پیشنهاد درباره امور اصناف به اتاق اصناف شهرستا
• صدور پروانه کسب با دریافت تقاضا و مدارک متقاضیان با رعایت قوانین
• ابطال پروانه کسب و تعطیلی محل کسب که در بالا ‌، شرایط و روش ان را معرفی کردیم.
• تنظیم بودجه سالانه و تسلیم آن تا ۳۰ دی ماه هر سال به اتاق اصناف شهرستان جهت رسیدگی.
• تنظیم ترازنامه سالانه و تسلیم آن تا ۳۱ خرداد ماه هر سال به اتاق اصناف شهرستان جهت رسیدگی.
• آموزش فعالان واحد های صنفی با کمک سازمان های دولتی و بخش خصوصی.
• تشکیل کمیسیون های آموزشی و فنی و حل اختلاف و بازرسی که حداقل ۳ تا ۵ نفر باشند و همگی هم دارای پروانه کسب باشند.
• وصول مالیات و عوارض و هزینه خدمات به نمایندگی از طرف دستگاه های دولتی
• هماهنگی با شهرداری و شورای شهر به جهت ایجاد شهرک های صنفی و تمرکز تدریجی کالا و معاملات عمده فروشی در میادین.
• برگزاری دوره های آموزشی احکام تجارت و کسب و کار به صورت مستقل با با کمک بسیج اصناف کشور پیش از صدور و تمدید پروانه کسب

منابع مالی اتحادیه ها چگونه تامین می شود؟

طبق ماده ۳۱، منابع مالی  هر اتحادیه، از حق عضویت سالانه افراد صنفی، وجوه دریافتی در ازای ارائه خدمات آمورشی و فنی و کمک های دریافتی از اشخاص حقیقی و حقوقی اداره می شود. کارمزد وصول مالیات و عوارض و هزینه خدمات وزارت خانه  ها ، از دیگر محل های قانونی تامین منابع مالی برای اداره اتحادیه ها می باشد. دریافت درصدی از هزینه صدور و تمدید پروانه کسب نیز از دیگر محل های تامین نقدینگی اتحادیه ها معرفی شده  است.

۲۰ درصد مبالغ دریافتی از واحد های صنفی، بایستی  توسط اتحادیه ها به حساب اتاق اصناف شهرستان واریز  شود.

همه چیز درباره اتاق اصناف شهرستان ها

فصل چهارم از قانون نظام صنفی کشور که از ماده ۳۲ آغاز می شود، مربوط به نحوه فعالیت اتاق اصناف شهرستا می باشد.

طبق ماده ۳۲، اتاق اصناف شهرستان، از رئیس های اتحادیه های صنوف تولیدی و خدماتی و فنی و توزیع تشکیل می شود. شخصیتی است حقوقی و غیر تجاری و بایستی در سازمان صنعت، معدن و تجارت همان استان ثبت شده و رسمیت یابد.

در تبصره ۲ این ماده آمده است که در  شهرستانی که ۲ اتاق اصناف دارند، کمیسیون نظارت وظیفه دارد بعد از انقضای  دوره قانونی هیات رئیسه، نسبت به ادغام اتاق یاد شده اقدام کند.

در ماده ۳۳ فصل چهارم  آمده که در مراکز ۳۱  استان کشور، هیات رئیسه اتاق اصناف شهرستان، ۵ عضو اصلی (رئیس. ۲ نایب رئیس و یک دبیر و خزانه دار) داشته و ۲ عضو علی البدل هم دارند. ۲ عضو اصلی هیات رئیسه  باید از بین صنوف تولیدی و خدمات فنی و هم چنین توزیعی خدماتی با اکثریت آرا، انتخاب شوند.

طبق ماده سی و چهارم، جلسات اتاق اصناف شهرستان با حضو دو سوم اعضاء رسمیت می یابد. هر  تصمیمی که نصف به علاوه یک رای حاضران را داشته باشد، معتبر است.  مدت ماموریت نماینده هر  اتحادیه در اتاق اصناف، تا پایان مدت ماموریت وی در هیات مدیره اتحادیه است.

طبق ماده  ۳۵ فصل چهارم قانون نظام صنفی  کشور، اتاق اصناف شهرستان در اولین جلسه هر دوره، هیات رئیسه اتاق را برای مدت ۴ سال انتخاب می کند. در ماده سی و ششم آمده که ترتیب انتخاب هیات رئیسه اتاق اصناف شهرستان و وظایف هیات رئیسه، توسط آیین نامه ای که دبیرخانه هیات عالی نظارت اعلام می کند خواهد بود.

اختیارات اتاق اصناف شهرستان چیست؟

در ماده ۳۷ به این موضوع اشاره شده  است:

• هماهنگی بین اتحادیه ها و نظارت بر فعالیت آن ها
• راهنمایی اصناف
• تنظیم و تصویب آیین نامه های مالی و استخدامی و اداری و آموزشی
• اظهار نظر درباره ضوابط خاص داخلی اتحادیه ها
• نظارت بر حسن اجرای اقدامات اتحادیه ها در خصوص صدور پروانه کسب
• تایید نماینده اتحادیه ها به اداره های امور مالیاتی و نمایندگان هیات های حل اختلاف  مالیاتی
• اجرای مصوبات هیات علی نظارت، کمیسیون نظارت و اتاق اصناف ایران
• رسیدگی به اعتراض افراد صنفی نسبت به تصمیمات اتحادیه ها
• انتخاب و معرفی یک نفر نماینده از بین اعضاء هیات رئیسه
• پیشنهاد تشکیل اتحادیه جدید یا ادغام اتحادیه ها
• تعیین نوع و نرخ کالا و خدمات که توسط واحدهای صنفی عرضه می شود.
• تنظیم ساعات کار واحد های صنفی و ایام تعطیل بر  اساس طبیعت و نوع کار آن ها طبق  قواعد اتاق اصناف ایران
• تصویب بودجه ترازنامه و صورت های مالی و نظارت بر فعالیت های مالی اتحادیه های تحت پوشش
• درجه بندی واحد صنفی بر عهده اتاق اصناف شهرستان است.
• اجرای برنامه علمی  و فرهنگی و آموزش و پژوهش برای ارتقاء آگاهی هیات مدیره اتحادیه ها
• تنظیم صورت های مالی سالانه ظرف ۲ ماه
• تنظیم بودجه سالانه و ارسال آن ۶۰ روز پس از پایان سال مالی به کمیسیون نظارت برای رسیدگی. کمیسیون نظارت باید ظرف ۱ ماه، صورت های مالی را رسیدگی کند.
• ۲۰ درصد دریافتی از درآمد اتحادیه ها توسط اتاق اصناف شهرستان برداشته می شود.
• درصدی از محل وجوه ناشی از جرایم و تخلفات این قانون برداشته می شود.

حتما بخوانید: همه چیز درباره سامانه جامع تجارت ایران

همه چیز درباره اتاق اصناف ایران

ماده ۴۱ به بعد قانون نظام صنفی کشور، مربوط به فصل ۵ است که به فعالیت های اتاق اصناف ایران اشاره دارد که سایت آن در نشانی: otaghasnafiran.ir قرار دارد. اتاق اصناف ایران، از نمایندگان هیات رئیسه اتاق های اصناف شهرستان های کشور تشکیل می شود و هویت حقوقی غیر  تجاری و غیر انتفاعی بدون شعبه دارد. به منظور تصمیم گیری و مدیریت مسائل صنفی، این اتاق تشکیل می شود.

تعداد نمایندگان اتاق  اصناف ایران بر اساس ماده ۴۲، به ازای هر استان، ۱ نفر است. هر ۲۰ هزار واحد صنفی، ۱ نماینده دارد که با نظارت کمیسیون نظارت مرکز استان و با رای مخفی اعضاء هیات رئیسه اتاق های اصناف شهرستان های آن استان انتخاب می شود. تعداد نمایندگان استان تهران، حداکثر  ۲۰  نفر و سایر استان ها حداکثر ۱۰  نفر است.

طبق تبصره ۱، نیمی از نمایندگان در هر مورد همواره از صنوف تولیدی و خدماتی و نیمی دیگر از صنوف توزیعی-خدماتی می باشند. هزینه اعضای اتاق اصناف ایران در قابل حضور و انجام تکلیف محوله، با توجه به بودجه اتاق، تعیین می شود. رئیس اتاق اصناف مرکز استان، یکی از نمایندگان آن استان در اتاق اصناف ایران است. هیات رئیسه اتاق اصناف ایران از  ۷ نفر شامل ۳ نفر از صنوف تولیدی-خدمایت و توزیعی خدماتی تشکیل  می شود آن هم  با رای مخفی.

اعضا، اتاق اصناف ایران به منظور انتخاب در هیات رئیسه  اتاق، باید سابقه یک دوره عضویت در هیات رئیسه اتاق اصناف ایران با شهرستان را داشته باشند. طبق ماده ۴۵، اختیارات اتاق اصناف ایران به شرح زیر  است:

اختیارات اتاق اصناف ایران

• ابلاغ دستورالعمل اجرایی و نظارتی مصوب هیات عالی نظارت به اتاق های اصناف شهرستان ها
• نظارت مشورتی در مورد مسائل صنفی سازمان صنعت، معدن و تجارت
• تنظیم بودجه سالانه  اتاق
• ساماندهی امور مرتبط با اصناف و مشارکت در تنظیم بازار
• تنظیم ترازنامه مالی سالانه و ارائه آن تا پایان اردیبهشت
• نظارت بر عملکرد اتاق اصناف شهرستان ها
• اتاق اصناف ایران می تواند بخشی از ماموریت های را به اتاق اصناف شهرستان ها واگذار کند.
• ۳ درصد درآمد اتاق اصناف شهرستان ها به اتاق اصناف ایران پرداخت می شود.
• کمک های داوطلبانه مردمی توسط اتاق اصناف ایران قابل دریافت است.

حتما بخوانید: با قانون و مقررات صادرات و واردات آشنا شویم

وظایف کمیسیون نظارت

فصل ششم قانون نظام صنفی کشور به مساله وظایف کمیسیون نظارت اشاره دارد. طبق ماده ۴۸، کمیسیون نظارت در شهرستان های هر استان، با اعضاء زیر تشکیل می شود:

• رئیس کمیسیون از سازمان صنعت، معدن و تجارت
• امور مالیاتی
• بهداشت و درمان
• تعزیرات حکومتی
• ناجا
• استاندارد و تحقیقات صنعتی
• انجمن حمایت از مصرف کنندگان
• بسیج اصناف
• اتاق بازرگانی
• اتاق تعاون
• رئیس شورای اسلامی استان
• نماینده استاندار

جلسات کمیسیون با حضور  ۷ عضو، رسمیت یافته و با اکثریت آراء نظرات معتبر است. دعوت از نمایندگان دولت و غیر دولتی بدون حق رای، در  جلسات کمیسیون مجاز است.

وظایف  کمیسیون نظارت به شرح  زیر  است:

• تصمیم گیری درباره ادغام اتحادیه ها با تقسیم یک اتحادیه به دو یا چند اتحادیه
• تعیین رسته های صنفی
• وضعیت اموال و دارایی های اتحادیه ها
• نظارت بر انتخابات اتحادیه ها و اتاق اصناف شهرستان
• رسیدگی و بازرسی عملکرد اتحادیه ها و اتاق اصناف شهرستان
• رسیدگی به بودجه و ترازنامه و صورت های مالی
• اجرای تصمیمات هیات عالی نظارت
• مسئولیت ایجاد هماهنگی و همکاری لازم بین کمسیون های نظارت و اتحادیه ها و اتاق های اصناف استان

حتما بخوانید: چگونه ضمانت نامه صادرات بگیریم؟

وظایف هیات عالی نظارت

فصل هفتم قانون نظام صنفی کشور به وظایف و ترکیب هیات عالی نظارت اشاره دارد. در ماده ۵۳، ترکیب هیات عالی نظارت اصناف را به شرح زیر اعلام کرده است:

• رئیس هیات: وزیر صنعت، معدن و تجارت
• وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی
• وزیر کشور
• وزیر بهداشت
• وزیر دادگستری
• وزیر امور اقتصادی و دارایی
• رئیس شورای عالی استان ها
• فرمانده ناحا
• هیات رئیسه اتاق اصناف ایران
• رئیس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران
• دبیرکل اتاق تعاون ایران
• بسیج اصناف کشور
• ۲ نماینده از کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی بدون حق رای

جلسات با حضور اکثریت اعضاء رسمیت یافته و طبق تبصره ۲، حضور سایر وزرا با حق رای، مجاز است.  دبیرخانه هیات عالی نظارت در وزارت صمت تشکیل می شود.

وظیفه هیات عالی نظارت به شرح زیر است

• ابطال انتخابات یا عزل هیات رئیسه
• رسیدگی به اختلاف کمیسیون نظارت و اتاق اصناف شهرستان ها
• رسیدگی به دستورالعمل نظارت بر چگونگی صدور پروانه کسب
• تعیین دستورالعمل نظارت بر حسن اجرای وظایف قانونی
• ارائه راهکارهای اجرایی مناسب برای صدور کالا ها و خدمات

حتما بخوانید: همه چیز درباره تخلفات و جرایم اصناف و نحوه رسیدگی به آن

منتظر دریافت نظرات، پیشنهادات و انتقادات شما درباره دریافت پروانه کسب و نظارت بر صنوف سراسر کشور هستیم.